10 JAAR GELEDEN KOCHTEN WE

Schloss Möhren

 

Wij krijgen vaak de vraag. Hoe zijn jullie hier in hemelsnaam terecht gekomen. NOU……

ERGENS IN 2004

De broer van Ruud woont al vanaf 1988 in Duitsland in de buurt van Nürnberg. Zijn vrouw kreeg via haar paardenvriendinnen te horen dat er een kasteeltje in de ‘buurt’ (60 km verderop) te koop stond. Toen, op een zondag de ouders van Ruud in Duitsland op bezoek waren, zijn ze als soort uitstapje een kijkje gaan nemen. Zij waren gelijk verkocht.

In de foto hieronder het eerste bezoek aan Schloss Möhren 2004

OKTOBER 2004

Iets later waren wij voor een paar dagen in Praag en besloten op de terugweg ‘even’ te gaan kijken. Ik weet het nog precies. Maandag 18 oktober 2004 zagen wij het kasteel Schloss Möhren voor het eerste. Het was zo’n gouden herfstdag, 15 graden en een zonnetje. We stapte onder onze magische walnoten boom uit en waren op slag verliefd.

Ruud en ik zijn door twee makelaars in een uurtje door het kasteel gejaagd. Het tolde me, weer een deur met weer een gang met daarachter weer een deur enz enz. Bij het afscheid nemen hoorde ik Ruud zeggen. Binnen een week weten we meer. Slik….. Dat wordt dus snel besluiten, dacht ik nog. Maar als het goed voelt, voelt het goed. Met een grove scan de conditie van het kasteel, de mogelijkheden en een gezonde dosis avonturenbloed was de keus inderdaad binnen een week gemaakt.

 

Je moet er doorheen kunnen kijken en je niet laten afleiden door gedateerd interieur.

DECEMBER 2004.

Precies 10 jaar geleden(december 2004) zetten wij een handtekening onder het koopcontract van het kasteel Schloss Möhren. Vijf dagen later vierde wij voor de eerste keer kerst op Schloss Möhren. Terwijl aan de andere kant de wereld instortte met een tsunami trokken wij met 16 man, zo huppekee, het kasteel in. NIETS was klaar. Er stond een kerstboom en wat bedden. De enige plek met stromend water was de portierswoning.

Met z’n alle zaten we in de keuken van 25m2. Geen idee wat het kerstdiner was, maar het zal iets in de buurt van pizza en worstjes zijn geweest. Ik (net drie maanden zwanger) nam de pup en mijn ouders voor het eerst mee naar het kasteel. Niet handig voor een eerste indruk 🙂 Gelukkig zijn mijn ouders met mij wel wat gewend en nu de meest trouwe bezoekers van het kasteel.

Lees ook! Waarom wij niet meededen aan het tv programma Ik vertrek.

By | 2017-02-02T20:27:57+00:00 december 18th, 2014|Privé|

Leave A Comment