1. Sandra, the basics


Mijn naam is Sandra de Greeff, geboren (1970) en getogen Utrechtse en vanaf 2005 kasteelvrouwe van een middeleeuws Duits jachtslot in Beieren – Zuid Duitsland. Ik woon samen met Ruud en onze drie dochters (2005, 2006 en 2011) in het Guthaus op het Schloss terrein. Ook op het landgoed wonen de ouders van Ruud. Naast het moederschap ben ik verantwoordelijk voor de verhuur van vier vakantiehuizen op het Landgoed Schloss Möhren.

2. Waarom dit interview?

Om vaak gestelde vragen te beantwoorden. En om elkaar beter te leren kennen. Om jullie een kijkje te geven in wie zit er achter de website, blog, instagram, facebook, en twitter. IK dus. En dat zal ik proberen in een soort interview vorm van 10 vragen te laten zien.

3. Wat doet een fulltime Kasteelvrouwe?

Deze kasteeldame is vooral moeder van drie meisje, vrouw van Ruud, huisvrouw van een groot huis met 11 kamers, een landgoed van 4 ha en eigenaar van het bedrijf dat Schloss Möhren heet. Als ik een verdeling moet aangeven besteed ik 60%-70% tijd aan onze gezin en 40%-30% tijd aan m’n bedrijf.

Het schlossvrouwe begint vroeg. Spits is het tussen 6 en 8 uur. Ook onze kinderen moeten het liefst aangekleed en met een ontbijt achter hun gepoetste kiesjes om 7.15u. de deur uit. Daarna breng ik broodjes voor onze gasten rond om vervolgens in één adem door ons kleinste meisje naar de kleuterschool te rijden, naar een dorpje 4 km verderop. Sinds #zijvan3 op de kleuterschool zit heb ik ’s morgens (tussen half 9 en 12 uur) tijd om achter de computer te zitten om emails te beantwoorden, werven voor ons kasteel, administratie en social media.

Het Duitse schoolsysteem stuurt onze bloedjes om uiterlijk 13.00u. de school uit waar ze met een dikke schooltas met huiswerk thuis komen. Na een lunch help ik de meisje met het huiswerk. Onze oudste dochter zit in de 4e klas (groep 6) en gaat (anders dan in NL waar dit pas in groep 8 aan de orde is) volgend jaar al naar middelbaar onderwijs. Wat betekent dat ze dit jaar allerlei toetsen heeft. Omdat onze meisjes tweetalig opgroeien besteden we extra tijd aan de Duitse en Nederlandse taal.

Daarna verloopt de dag zoals die komt. Het meest lastige vind ik het elke dag eten (als het even kan ook lekker) te verzinnen. Het meest lekkere aan de dag, het rondje met ons hondje na het eten.

4. Mis je Nederland?

Ja en nee. Ja ik mis het ‘even’ langsgaan bij mijn vriendinnen en familie, de Hollandse humor, werk en collega’s, muziek, filmhuis films, de Twijnstraat, de grachten en winkeltjes. Nee ik mis niet het drukke file werk, kinderopvang en sociale bestaan.

Ik ben en blijf een Hollandse maar merk ook dat ik verder weg drijft van Nederland. Sommige dingen snap ik soms niet meer of vind ik ronduit stom (kopvoddentax bv). Een Duitser zou ik nooit echt willen en kunnen worden. Europeaan, dat voelt beter.

5. Heeft het leven in Duitsland je veranderd?

Ook dit is een ja | nee antwoord. Ja, ik ben anders dan toen we 10 jaar geleden vertrokken. We hebben iets moois opgebouwd. Dat heeft ons veel energie, geld en doorzettingsvermogen gekost. En het is niet altijd makkelijk. Dit samen met het moederschap en alles wat daarbij komt kijken voelt of iedere cel in mij van een andere genetische structuur is als daarvoor. Ik heb veel geleerd. En dan bedoel ik niet een beetje normaal Duits spreken 😉

Maar aan de andere kant vraag ik me af of ik in Nederland ook niet tegen dit soort processen was aangelopen. Ik ben echt niet de enige die moeite heeft met balans tussen ondernemen, moederschap en relatie. Af en toe heb ik het erover met mede moeders onder onze walnotenboom, maar ook tijdschriften staan er vol mee.

6. Wat vind je belangrijk en waarom?

Ons gezin – de kinderen en zorgen dat zij een fijne jeugd hebben en een stabiele basis kunnen creëren voor de rest van hun leven. Jaaa ik weet het, een cliché antwoord. En vroeger vond ik dat ook stom. Moeders die, in mijn ogen, hun complete zijn, opgaven voor hun kinderen. Maar ik kan er niets aan doen! Echt niet. Bij de geboorte van onze meiden heb ik ook een pakket zorgzaamheid en eeuwige angst gedownload. Ik kan niet meer blanco een bezoek aan Dachau brengen, films met zieken kinderen bekijken, loverboy’s en ga zo maar door. Als een rode vlag op een stier wappert het beeld van onze bloedjes voor m’n ogen en ik ben weg.

Maar goed….. ik ben ook ambitieus en wil ook iets bereiken met Schloss Möhren. Iets in mij kan niet alleen moeder zijn. Ik wil ook naast het gezin groeien. Dat heb ik nodig om mezelf te kunnen zijn.

Die twee dingen dus. Nu loopt m’n enthousiasme niet synchroon het tempo van onze gezin. Maar ons Schloss ligt er al vanaf 1100 en zal niet 123 weglopen. Onze meiden daarin tegen…. Voor je goedemorgen zegt, zijn ze op hun brommer weg.

Dus……

7. Hoe zit het met jou en social media?

Anders dan sommige geloven ben ik niet de hele dag op social media. Ik heb een veel te druk leven buiten het world wide web. Van dat leven deel ik ongeveer 30%.

M’n beeld ten opzichten van social media heeft de laatste jaren een proces doorgemaakt. Je moet je voorstellen dat social media m’n koffie machine is die velen van jullie op het werk hebben staan. Hier hoor ik de meningen over #boerzoektvrouw #expeditierobinson #FSdJ #widm #onzeman #dwdd en al het andere wat er onder mijn volgers leeft. Heerlijk…. Maar er was ook een periode dat ik onzeker werd van al dat moois wat werd gedeeld. Het gras is altijd groener, dat weet ik… maar toch was ik er gevoelig voor en kon ik dat niet goed filteren. Sterker nog, ik deed er zelf volop aan mee.

Ik was roekeloos met het delen van foto’s van onze dochters. Gaandeweg realiseerde ik me dat ik voor m’n dochters ongevraagd een online profiel opbouw. Hoe zou de toekomstige werkgever van #zijvan3 het vinden als hij haar met d’r lieve snoetje op Facebook ziet? Als Facebook er dan nog is tenminste.

Daarom deel ik de laatste tijd bijna geen foto’s van onze meiden meer online. Wanneer wel, altijd met hun toestemming en ik maak bewust de keus ze niet bij hun naam maar #zijvan9 #zijvan8 en #zijvan3 te noemen.

Het SchlossMoehren profiel daarin tegen gebruik ik anders. Daar deel ik foto’s en verhalen juist om te laten zien hoe het hier is. Deze account heeft betrekking op mij en mijn bedrijf en ik maak bewust de keuze te laten zien wat het kasteel, haar omgeving met haar kasteelvrouwe is. Niet deftig, sjiek en met gouden kranen. Maar een Dutch girl in het mooie Bavaria die ook zo haar onzekerheden en ambities heeft 🙂

Sandra de Greeff

8. Waar geniet je van?

Heb je even? #koffie #zonsopkomst #ondergang #buiten-zijn #onze-meisjes #eenrondjmetonshondje #ijsjes #gevuldekoeken #rozekoeken #onze-walnotenboom #nagelslakken #gelukkige-gasten #lente #zomer #herfst #winter #mooie-laarzen #goed-boek #wandelen #iPhone 6SPlus #bloggers #geschiedenis #interieur #fotografie.

9. Wat is je doel met Schloss Möhren

Veel. De gene die ons landgoed kennen weten dat me heel veel mogelijkheden hebben en daar bijna wekelijks over brainstormen. Maar gezien m’n ambitie op het gebied van ons gezin (zei vraag 6) staat bv uitbreiding in de vorm van verhuur en exploitatie van het kasteel op een laag pitje. Wel kan ik me richten op het verbeteren van onze huidige woningen in de vorm van interieur en styling. Andere wensen zijn een hottub / dutchtub, 1000 volgers, sauna, een styled fotoschoot, een groot artikel in een tijdschrift (diepe, diepe wens is Jan Magazine bijvoorbeeld, ‘I know’ heb m’n lat helemaal niet hoog 😉 hum hum) en meer en meer in de geschiedenis van ons kasteel duiken (more to come in that part).

10. Als laatste, wat wil je nog kwijt?

Dat er een prachtig middeleeuws kasteel midden in Duitslands grootste natuurpark Altmühltal ligt waar je heerlijk vakantie kunt vieren. Dat ons gebied barst van de oeroude natuur, beeldschone steden, bijzondere fossielen en heerlijk wandel– en fietsroutes. Maar dat je op ons Schloss ook uitstekend kunt relaxen, genieten en luieren. En ik er alles aan doe om dat aan zoveel mogelijke levensgenieters te laten weten en ervaren.

Lieve groeten

SANDRA

By | 2017-01-24T10:23:25+00:00 februari 7th, 2015|Schloss|