MIJN EERSTE LIEFDE

VOLVO AMAZON

 

VOLVO AMAZON 1969

In de vorige eeuw (klinkt dat hé!) kochten wij (mijn toenmalige vriend en ik) een Oldtimer. In 1997 struinde we oude schuren en boerenerven af naar een Volvo Amazon. Een super leuke en zeer leerzame zoektocht. Gelukkig konden we de verleiding weerstaan om een 100-jaren-renoveren Amazon of gelikt opgeknapt model te kopen. Want uiteindelijk vonden we in Voorburg ‘onze’ Amazon. Een gezin en 2e eigenaar verkocht een in originele staat zijnde Volvo Amazon B20 uit 1969. Dochterlief was zeer bij de verkoop betrokken omdat zij bij wijze van spreken geboren en getogen in ‘deze’ Amazon en hij mocht alleen verkocht worden het voor haar goed voelde. Alleen daarom zat het al goed.

Voor acht duizend Nederlandse guldens (echt ik kom nog uit het gulden tijdperk) was hij (jawel het is een hij) van ons. En trots dat we waren.

De vriend verdween maar de Volvo bleef. Omdat hij ouder was dan 25 jaar betaalde ik geen wegenbelasting en met de gasttank achterin reed ik bijna voor niets. Ik had adresjes voor onderdelen waar ik zelf onderdelen kocht en verving. Echt… een Volvo Amazon motor zit zo eenvoudig in elkaar dat zelf een vrouw het snapt.

Gouden tijden hebben we meegemaakt. Winkelen in Antwerpen, weekendje Ardenne of Texel. Hup de Volvo was erbij. Vaak vol met mijn vriendinnen en ik. En ik leerde Ruud kennen in deze Volvo.

Minder charmant vond ik krabben aan de binnenkant met vorst. En met zomerjurkjes kleven aan het skylederen bekleding. Stoer vind ik nog steeds het stuur, de pook en zonder stuurbekrachtiging, strak inparkeren in de zeer krappe parkeerplekken in de Vaartsestraat van Utrecht. Smile.

In 2005 reden m’n Amazon en ik (met onze oudste dochter in m’n buik) naar Schloss Möhren in Zuid Duitsland. Hier heb ik nog een half jaar rondgereden. Maar de APK is hier strenger dan in Nederland en de remmen en wat roestplekken kwamen niet door de TUV heen. Ook vonden wij het geen goed idee om onze meisjes zonder gordel en hoofdsteunen bloot te stellen aan de de Duitse wegpiraat.

Nu staat hij keurig en droog in de Schloss Ranch. De banden zijn wat zacht, maar starten en rijden doet hij nog steeds. De onderhoudsboekjes liggen nog in het dashboardkastje. En later….. later als ik groot ben en meer tijd heb. Dan….. dan gaan mijn eerste liefde en ik weer op pad…..

By | 2017-01-24T10:23:13+00:00 april 18th, 2015|Privé|

Leave A Comment